Spurte lillebror (snart 7 år) om kva han ønska seg til bursdagen. Svaret var ei skuldertrekning. Då han blei trua med at han då kunne risikere å få ingenting, sa han at eg kunne kjøpe det eg ville. Etter litt tenking gikk samtalen slik:

Meg: Fiskekrok da?
Han: Du kan kjøpe det du vil.
Meg: Og viss eg vil kjøpe en fiskekrok?
Han: Ja, da kjøpe du det.